युक्रेन युद्धाचा सर्वांत मोठा धडा म्हणजे परराष्ट्रनीती भावनांवर नव्हे...
- dhadakkamgarunion0
- 6 hours ago
- 3 min read
🖋️ *अभिजीत राणे लिहितात*
युक्रेन युद्धाचा सर्वांत मोठा धडा म्हणजे परराष्ट्रनीती भावनांवर नव्हे, तर राष्ट्रीय हिताच्या कठोर गणितावर चालली पाहिजे. नाटोशी जवळीक आणि रशियाशी संघर्षाच्या प्रक्रियेत युक्रेनने प्रचंड जीवितहानी, निर्वासितांचे संकट, उद्ध्वस्त शहरे आणि भूभागावरील नियंत्रण गमावण्याची मोठी किंमत मोजली. आजही युक्रेनचे नाटो सदस्यत्व निश्चित नाही. त्यामुळे कोणत्याही राष्ट्राच्या नेतृत्वाने घोषणाबाजीपेक्षा युद्धाचे दीर्घकालीन परिणाम आणि सामान्य नागरिकांची किंमत लक्षात घेतली पाहिजे.मात्र नेत्याच्या आईचे मूळ परदेशी आहे म्हणून त्याची राष्ट्रनिष्ठा संशयास्पद ठरवणे योग्य नाही. राष्ट्रभक्ती जन्मावर नव्हे, कृतीवर तपासली पाहिजे. तसेच “परदेशी स्त्रीपासून जन्मलेली व्यक्ती राष्ट्रभक्त होऊ शकत नाही” हे विधान चाणक्यांचे असल्याचा विश्वसनीय पुरावा नसताना त्यांच्या नावावर टाकणे टाळले पाहिजे. युक्रेनची खरी शिकवण वंशावळीत नाही; ती विवेकी नेतृत्व, मुत्सद्देगिरी आणि राष्ट्रहिताला सर्वोच्च प्राधान्य देण्यात आहे.
🔽
🖋️ *अभिजीत राणे लिहितात*
महाराष्ट्र सरकारने मंत्रालय आणि मंत्र्यांच्या कार्यालयांमध्ये नियमबाह्य पद्धतीने नियुक्त करण्यात आलेल्या ‘बाहेरच्या’ अधिकारी-कर्मचाऱ्यांबाबत महत्त्वाचा निर्णय घेतला आहे. विहित प्रक्रिया न पाळता मंत्र्यांच्या आस्थापनेवर मौखिक आदेशाने किंवा बाह्य यंत्रणेमार्फत नियुक्त झालेल्या अधिकाऱ्यांच्या नियुक्त्या रद्द करण्याचे आदेश देण्यात आले आहेत. संबंधितांना 10 सप्टेंबर 2026 पर्यंत मूळ कार्यालयात परत पाठवण्याची अंतिम मुदत देण्यात आली आहे.यापुढे मंत्र्यांच्या कार्यालयात नियुक्ती करताना संबंधित अधिकाऱ्याची आवश्यकता, अनुभव, पात्रता आणि प्रशासकीय प्रक्रिया यांचा काटेकोर विचार केला जाणार आहे. निवृत्त अधिकाऱ्यांनाही आता मुदतवाढ सहज मिळणार नाही. या निर्णयामुळे मंत्रालयातील वशिलेबाजी, अनधिकृत नियुक्त्या आणि मंत्र्यांच्या कार्यालयांभोवती तयार होणाऱ्या समांतर व्यवस्थेला आळा बसण्याची अपेक्षा आहे. निर्णयाची कठोर अंमलबजावणी झाली, तर प्रशासनातील पारदर्शकता आणि शिस्त वाढवण्याच्या दिशेने हे महत्त्वाचे पाऊल ठरेल
🔽
🖋️ *अभिजीत राणे लिहितात*
कायद्याच्या हातात तलवार असते; पण ती कुठे चालवायची आणि कुठे म्यान ठेवायची, याचे तारतम्य अधिक महत्त्वाचे! भेसळयुक्त प्रसाद किंवा खाद्यतेल विकणाऱ्यांवर कठोर कारवाई झालीच पाहिजे. मात्र मोठ्या देवस्थानाला लागू होणारे निकष गल्लीतल्या छोट्या मंदिरातील मूठभर प्रसादालाही तंतोतंत लावणार का? रोजच्या कमाईतून शंभर-दोनशे ग्रॅम सुटे तेल घेणाऱ्या गरीब कुटुंबाने एक लिटरचा बंद डबा घेणे परवडत नसेल तर त्याचे काय? कायद्याचा उद्देश जनतेचे आरोग्य सुरक्षित करणे आहे, सामान्य माणसाचे जगणे कठीण करणे नव्हे. मुंढेसाहेब, तलवार हाती आली म्हणून ती बेफाम फिरवायची नसते. कायद्याचा धाक जरूर हवा; पण त्यासोबत विवेक, व्यवहारज्ञान आणि परिस्थितीचे भानही हवे. अन्यथा कठोर अंमलबजावणी आणि प्रशासकीय अतिरेक यातील सीमारेषा पुसली जाते. कायदा जरूर राबवा; पण माणूस डोळ्यासमोर ठेवून!
🔽
🖋️ *अभिजीत राणे लिहितात*
न्यायमूर्ती प्रसन्न बी. वराळे यांनी कुंभमेळ्याच्या खर्चातील अवघे ०.१ टक्के मराठी शाळांसाठी वापरले असते, तर अनेक शाळा वाचल्या असत्या, असा मुद्दा मांडला आणि त्यांच्यावर लगेच ‘धर्मविरोधी’ शिक्का मारला गेला. पण प्रश्न रास्त आहे. सरकार स्वतः धार्मिक स्थळांच्या विकासाला पर्यटन, रोजगार आणि आर्थिक उलाढालीशी जोडते. शक्तिपीठ महामार्ग असो, अष्टविनायक विकास असो किंवा कुंभमेळा—श्रद्धेबरोबर ‘visitor economy’ हेही सरकारी गुंतवणुकीचे महत्त्वाचे कारण आहे. मग हजारो कोटी धार्मिक पर्यटनासाठी उपलब्ध होत असताना मराठी शाळांसाठी निधीचा प्रश्न उपस्थित करणे धर्मविरोधी कसे? जिथे आर्थिक परतावा कमी आहे अशा प्राचीन मंदिरांचे, गड-किल्ल्यांचे काय? श्रद्धेला बाजारपेठ मिळाली म्हणून तिचा विकास करणे सोपे आहे; बाजारपेठ नसतानाही संस्कृती जपणे ही खरी कसोटी. भाविक हा ग्राहक नव्हे, प्रथम नागरिक आहे—आणि त्याच्या मुलाला दर्जेदार शाळा मिळणे हाही त्याचा मूलभूत हक्क आहे.
🔽
🖋️ *अभिजीत राणे लिहितात*
उत्सव म्हणजे श्रद्धा, संस्कृती आणि समाजप्रबोधन; धांगडधिंगा नव्हे. गणेशोत्सवात स्पीकरवर निर्बंध आले तर गणपती मंदिराबाहेरच आणणार नाही, अशा धमक्या देणे म्हणजे जणू गणपतीचे मालक असल्यासारखे वागणे होय. आम्ही “ईशावास्यमिदं सर्वम्” मानतो—ईश्वर चराचरात आहे; त्यामुळे कुणी मूर्ती मंदिराबाहेर आणली नाही म्हणून श्रद्धा संपत नाही. शिवजयंती असो, आंबेडकर जयंती असो किंवा गणेशोत्सव—डीजे, कर्णकर्कश स्पीकर, लेझर, अमर्याद फ्लेक्स आणि वाहतुकीला अडथळा म्हणजे उत्सव नव्हे. त्याऐवजी व्याख्याने, सांस्कृतिक कार्यक्रम, पारंपरिक खेळ, सामाजिक उपक्रम आणि स्पर्धा आयोजित करता येतील. नागरिकांना त्रास न देता उत्सव अधिक सुंदर आणि अर्थपूर्ण करता येतो. देव किंवा महापुरुष कुणाची खासगी मालमत्ता नाहीत. त्यामुळे श्रद्धेला वेठीस धरून प्रशासनाला पोकळ धमक्या देण्याऐवजी उत्सवाची प्रतिष्ठा आणि नागरिकांची शांतता जपणे अधिक महत्त्वाचे आहे.
🔽
#AbhijeetRane #NationalInterest #UkraineWar #ForeignPolicy #IndiaFirst #GoodGovernance #Maharashtra #Transparency #RuleOfLaw #PublicInterest #MarathiSchools #Ganeshotsav #CulturalHeritage #ResponsibleCelebration #CitizenFirst
Comments