🖋️ *From The Desk of Abhijeet Rane* At the G7 summit, Prime Minister Modi broke the usual script of diplomatic pleasantries by directly confronting President Trump over the June 11 Amman strike that killed three Indians. Sitting beside Trump, Modi’s words carried the weight of anger and urgency: trust between nations is eroding, and the future of global partnerships depends on rebuilding it. He declared that the world is not suffering from a shortage of resources but from a

🖋️ *From The Desk of Abhijeet Rane* Since World War II, two global blocs have shaped power. The first, led by America and Western allies, dominated the world order—whoever the U.S. elevated became strong, whoever it sidelined became weak. Opposite stood Russia, China, and Central Asia, heirs of the Soviet legacy, still uniting to challenge Western dominance. In the Gulf, divisions ran deep: Egypt, Turkey, Saudi Arabia, and Pakistan aligned with the U.S., while Iran led its o

🖋️ *अभिजीत राणे लिहितात* प्रकाश सोळंके आणि सुरेश धस यांचं राजकारण म्हणजे पाय धरून उठणं-बसणं आणि छाती काढून डरकाळ्या फोडणं. भाजपकडून आमदारकी मिळवून नंतर शरद पवारांच्या पायाशी गेले, पण गोपीनाथ मुंडेंनी त्यांना पराभवाची चव चाखवली. सत्ता दिसली की भाजपमध्ये उडी, बंड दिसलं की पवारांना दगा—अशी त्यांची परंपरा. पंकजा मुंडेंच्या वर्चस्वामुळे आमदारकी मिळाली, पण त्याच मराठा समाजाला डावलून अपप्रचार केला. ऊसतोड मजुरांपासून धनंजय देशमुखापर्यंत अनेक प्रयोग केले, पण समाजाने त्यांना नाकारलं.

🖋️ *From The Desk of Abhijeet Rane* In Delhi today, Youth Congress banners tried to defend Rahul Gandhi, but the damage is already done. Opposition leaders within the INDIA bloc themselves publicly questioned his leadership, stripping away any credibility. As the old Delhi saying goes, “What is lost in a drop cannot be regained from a pond.” Rahul’s humiliation was not from rivals but from allies, making it impossible to cover up. Yet his resilience—or rather stubbornness—me

🖋️ *अभिजीत राणे लिहितात* राजकारणी हा उत्तम अभिनेता का असावा लागतो आणि उत्तम अभिनेता असाल तर पदरात काय काय टाकून घेता येते ते बघा.कालपर्यंत आपल्याला व्हिलन ठरविल्याने नाराज तटकरे आज खुश आहेत कारण, स्वतःला पक्षाने खासदारकी दिलेली आहे, मुलीला आमदार झाल्यानंतर लगेचच कॅबिनेट मंत्रीपद दिलं आहे, आणि आता काल परवा मुलाला विधानपरिषद आमदारकी दिली आहे. एखादा नातू वयात बसला असता तर त्यालाही जिल्हा परिषद अध्यक्ष किंवा तत्सम पद दिलेच असते. एखादा प्रादेशिक पक्ष यापेक्षा अधिक काय देऊ शकतो? ल

🖋️ अभिजीत राणे लिहितात भारत एलपीजीसाठी आयातीवर अवलंबून आहे. युद्ध किंवा जागतिक तणाव निर्माण झाला तर पुरवठा खंडित होणे ही स्वाभाविक बाब आहे. अशा वेळी सामान्य नागरिक पर्याय शोधतो—लाकूड, कोळसा, बायो-ब्रिकेट्स किंवा विजेच्या शेगड्या. खर्च वाढतो, सोय कमी होते, पण उपाशी राहणे हा पर्याय नसतो.सामान्य माणूस परिस्थिती समजतो, थोडा राग व्यक्त करतो, सरकारला दोष देतो, पण शेवटी तडजोड करतो. मात्र विरोधक आणि काही माध्यमे वास्तव न समजता केवळ किळसवाणी टीका करतात. उपाय सुचवण्याऐवजी "below the b

🖋️ अभिजीत राणे लिहितात नर्मदा आंदोलन आणि सामाजिक चळवळींचा प्रदीर्घ अनुभव असणार्‍या कार्यकर्त्या म्हणून मेधा पाटकर प्रसिद्ध आहेत. पण आज...

🖋️ From the desk of Abhijeet Rane: The Malegaon bomb blast verdict, which saw the accused walk free due to lack of evidence, once again...